ตอนนี้อยากร้องไห้ว่ะ เครียดมาก ยังทำใจไม่ได้
ความรู้สึกของวันนั้นเหมือนกับถูกรถชนเข้าอย่างจัง
แต่พอลองกลับมาคิดดีๆอีกที ก็ทำให้เข้าใจว่ามันสมควรแล้วหรอที่เราจะมานั่งร้องไห้ ซึมเศร้าให้กับคนๆนั้นเพราะเค้าไม่เคยรู้สึกเศร้า เสียใจหรือแม้แต่เสียดายอะไรไปกับเราเลย ที่ผ่านมาเหมือนเราคิดไปเองคนเดียว แต่ก็ทำไม่ได้สักที ยังรักเค้าเหมือนเดิม เจ็บยังไงก็ยังคงเจ็บไปอย่างงั้นเรื่อยๆ
    เฮ้อออออออ..... เราคงไม่มีค่าพอที่จะให้เค้ารักหรือแม้แต่คิดถึง ตั้งแต่ตอนแรกเราเข้าใจไม่ผิดเลยว่าเค้าคงเห็นเราเป็นแค่คนๆนึงที่ผ่านเข้าไปในชีวิตเค้า แค่คนที่มาทำให้เค้าหายเหงา เค้าไม่มีหัวใจไว้ให้เราหรอกนะ ความรู้สึกตอนนี้คืออยากย้อนเวลากลับไป ทำวันเวลาเหล่านั้นให้ดีที่สุด เอาแบบตรงๆเลยนะชั้นอยากกลับไปเป็นเหมือนเดิมอีก แม้ว่าวันที่จะต้องเจ็บอาจจะไม่รู้ว่าเป็นวันไหน แต่ก็ได้สุขใจไปวันๆ
   แต่ก็เนอะ ผิดที่เราโง่เอง ไม่ต้องไปโทษใครหรอกแคร์